Söğüt Has Overtaken the Field

In 2025, domestic mining produced 8.76 billion TL of profit from 12.23 billion TL of sales, while domestic fertilizer produced 1.85 billion TL of profit from 40.26 billion TL of sales; the market is pricing that gap upfront.

Gübretaş still carries its name in the field. Its valuation now waits at the ore face in Söğüt.

In the 2025 annual report, the company’s Turkey business sold 1,798,969 tons of fertilizer; in the same year, fertilizer produced in its own facilities was 459,706 tons. The difference shows that Gübretaş is not merely a factory, but a broad procurement and distribution channel. That channel matters: it reaches farmers through roughly 2,700 sales points, makes a significant share of sales through Agricultural Credit Cooperatives, and works with warehouses and facilities from Yarımca to İskenderun. But that channel is not what makes the stock expensive today.

The number that makes the stock expensive comes from Söğüt: the domestic mining segment generated 8.76 billion TL of period profit from 12.23 billion TL of sales in 2025. The domestic fertilizer segment, meanwhile, remained at 1.85 billion TL of profit from 40.26 billion TL of sales. Gübretaş’s famous name and the center of gravity in its income statement have parted ways.

This is no longer just a fertilizer company; it is a mining valuation wearing a fertilizer sign.
The segment carrying 2025 profit
2025 segment profit / loss
SegmentProfit / loss for the period
Domestic miningTRY 8.76bn
Domestic fertilizerTRY 1.85bn
International fertilizer / RaziTRY -0.62bn

That separation does not have to be bad news. On the contrary, this is the strongest part of Gübretaş’s return to profit in 2025. Consolidated sales rose to 52.50 billion TL, operating profit to 9.57 billion TL, and net profit attributable to the parent to 5.28 billion TL. Operating activities generated 8.37 billion TL of cash; the accounting profit did not hang in the air.

But cheapness is one thing, a good company another. According to market data dated 21 May 2026, the stock trades at 527.50 TL, with the company at roughly 176.19 billion TL in market value. That means about 33.4 P/E on 2025 parent net profit, about 15.7 EV/EBITDA after netting cash and financial debt, and 5.9 P/B on parent equity. These multiples demand more than the sentence “the fertilizer company has recovered.”

The growth the market is already paying for
MetricValue
Share priceTRY 527.50
Market valueTRY 176.19bn
Parent net profitTRY 5.28bn
P/E33.4x
EV/EBITDA15.7x
Market value / parent equity5.9x

On the fertilizer side, the machine is more ordinary and more fragile. According to the 2025 annual report, Turkey’s chemical fertilizer market fell to 6.2 million tons, contracting 5.8% from the previous year. Ammonia, phosphoric acid, foreign exchange, energy, and farmer income all sit at the same table. The company increased sales volume by 15% in 2025; but this increase came more from procurement and channel strength than from production power. At Yarımca, there was a strike between 3 July and 19 November; after the 140-day stoppage, total production fell 23.9%.

Not just a factory, a channel
2025 tonnage identity
MeasureTons
Turkey fertilizer production459,706 tons
Turkey fertilizer sales1,798,969 tons
Procured fertilizer and raw material1,697,074 tons

That is why Gübretaş’s field side has two faces. The channel is strong, but margins are exposed to commodity and financing conditions. The company says it procures almost all of its raw material and traded-goods needs from abroad, and that it closely monitors foreign exchange and commodity price risk. The risk note does not decorate the matter: war, geopolitical risk, exchange rates, energy cost, and financing conditions are the main variables for the 2026 sector outlook.

Söğüt is a different ledger. The mining segment made 1.08 billion TL of investment spending in 2025. Advances related to Phase-1 capacity expansion and Phase-2 investments are growing on the balance sheet. After the period, Gübretaş Maden’s proposed 2.0 billion TL profit distribution was approved. These are real upside evidence for the stock. If Söğüt turns 2025 profit from a peak into a lasting step, today’s expensive-looking multiples may soften over time.

But mining profit does not arrive free of charge. In the financial report, the state royalty provision for Gübretaş Maden rose to 1.64 billion TL. If gold price, currency, state royalty, investment schedule, and production continuity do not work at the same time, the growth story the investor is buying quickly turns into multiple pressure.

If Söğüt grows, the stock breathes; if Söğüt merely repeats 2025, the market has celebrated too early.

Then there is Razi. Gübretaş owns a 48.88% stake in Iran’s Razi Petrochemical; because of control at the board level, Razi is treated as a consolidated subsidiary. In 2025, the sale process for Razi was opened, a tender was held, and then the process was terminated by Board decision; even so, the financial report says the intention to sell continues. For that reason, Razi’s assets of 16.23 billion TL and liabilities of 10.09 billion TL were classified as held for sale, and the operation generated a 619 million TL loss.

Razi is not just a line item for sale; it is a risk file. The financial report explains that, in the lawsuit filed against Razi over alleged excess gas consumption, the appellate court upheld a payment of 59.38 million US dollars, that the Group objected, and that it set aside a 20 million US dollar provision. After the period, it was announced that electrical units at Razi’s facilities were damaged because of conflicts in Iran and that production was temporarily halted. The same note says the effect of volatility in the Iranian Rial’s NIMA rate cannot be reliably estimated.

The good side of this file is that the market does not appear to assign much of the company’s value to Razi anyway. The bad side is that while the value of the asset to be sold is not easy to determine, its risk is very concrete.

There is no simple free-float story on Gübretaş’s ownership and governance side either. The Central Union of Turkish Agricultural Credit Cooperatives is the controlling shareholder with a 78.73% stake. In 2025, sales of goods and services to Agricultural Credit Cooperatives amounted to 39.65 billion TL; at year-end, trade receivables from related parties stood at 4.81 billion TL. The financial risk note states plainly that no collateral is received for sales made to the parent shareholder, TKK. This does not mean bad faith; but for the minority investor, it means the channel is both customer and controlling-shareholder ecosystem.

Three files that can turn cheapness into a trap
FileSourced datapoint
RaziTRY 16.23bn assets held for sale, TRY 10.09bn liabilities; TRY 619mn loss
Related-party channelTRY 39.65bn sales to Tarım Kredi Cooperatives; TRY 4.81bn receivable
Mining burdenTRY 1.64bn state-right provision; TRY 1.08bn 2025 mining capex
Legal/geopolitical riskUSD 20mn provision for Razi gas lawsuit; post-period Iran production halt and FX uncertainty

The valuation bridge hardens here. From Gübretaş’s 176.19 billion TL market value, if we assign the domestic fertilizer segment a reasonable, not generous, value of 8 times its 2025 profit, about 14.8 billion TL comes out. If we count Razi at its 6.14 billion TL net asset value without applying any discount, the market appears to be assigning the remaining roughly 155.2 billion TL to Söğüt. That is about 17.7 times 2025 domestic mining profit.

If you mark Razi down to zero, the value loaded onto Söğüt rises further: roughly 161.4 billion TL, or 18.4 times 2025 mining profit. In the other direction, if you give Söğüt 12 times profit, domestic fertilizer 8 times profit, and Razi full net asset value, the total remains around 126 billion TL. A more optimistic 15x mining, 10x fertilizer, and full Razi value comes to roughly 156 billion TL; the current market value is still about 20 billion TL above that. These are not definitive values; they are a sensitivity mirror showing what the market believes.

The market is not giving Gübretaş a fertilizer multiple; it is giving it the multiple of a gold mine expected to keep growing.

That is why the fairest anti-thesis is this: 2025 may look expensive in hindsight, but it may still be an early year for Söğüt. If Phase-2 advances, gold price supports the story, state royalty and investment burden stay under control, Razi exits the balance sheet through a clean sale, and the fertilizer channel returns to a more normal production order after the strike, today’s price may be early rather than high.

My objection is not to the quality of the company, but to the order of proof. The market is not pricing the proven 5.28 billion TL of parent net profit; it is pricing a mining scale that still needs to be tested over several more years. The fertilizer business is a strong channel, but low-margin and commodity-dependent. Razi is for sale, but not clean. The Agricultural Credit channel is valuable, but carries related-party concentration. Söğüt is impressive, but today’s price requires it to create a larger future.

This stock is not for the calm investor looking for a balance sheet. It is for the investor who sees Söğüt’s growth, support from gold prices, a resolution of Razi, and the Agricultural Credit channel’s collection/collateral risk as manageable. The data that would change my view is clear: if I see mining profit settle into a 15-16 billion TL annual run-rate after state royalty, or if Razi exits through a clean and valuable transaction, the verdict changes.

Today’s verdict: Expensive.

To become a shareholder in Gübretaş today is not to pay for the fertilizer company in the field, but to pay upfront for Söğüt’s future profit, not yet fully proven.

Gübretaş'ın adı tarlada duruyor. Değerleme ise artık Söğüt'te kazılan cevherin başında bekliyor.

2025 faaliyet raporunda şirketin Türkiye işi 1.798.969 ton gübre sattı; aynı yıl kendi tesislerinde ürettiği gübre 459.706 tondu. Aradaki fark, Gübretaş'ın yalnızca fabrika olmadığını, geniş bir tedarik ve dağıtım kanalı olduğunu gösteriyor. Bu kanal önemlidir: yaklaşık 2.700 satış noktasıyla çiftçinin yanına gider, satışlarının önemli kısmını Tarım Kredi Kooperatifleri üzerinden yapar, Yarımca'dan İskenderun'a depolar ve tesislerle çalışır. Fakat hisseyi bugün pahalı yapan, bu kanalın kendisi değil.

Hisseyi pahalı yapan sayı Söğüt'ten geliyor: yurtiçi maden bölümü 2025'te 12,23 milyar TL satıştan 8,76 milyar TL dönem kârı üretti. Yurtiçi gübre bölümü ise 40,26 milyar TL satıştan 1,85 milyar TL kârda kaldı. Gübretaş'ın ünlü ismi ile kâr tablosunun ağırlık merkezi ayrışmış durumda.

Bu artık sadece gübre şirketi değil; gübre tabelası taşıyan bir maden değerlemesi.
2025'te kârı taşıyan bölüm
2025 bölüm kârı / zararı
BölümDönem kârı / zararı
Yurtiçi maden8,76 mlr TL
Yurtiçi gübre1,85 mlr TL
Yurtdışı gübre / Razi-0,62 mlr TL

Bu ayrışma kötü haber olmak zorunda değil. Aksine, Gübretaş'ın 2025'te kara dönmesinin en sağlam tarafı tam burada. Konsolide satışlar 52,50 milyar TL'ye, esas faaliyet kârı 9,57 milyar TL'ye, ana ortaklık net kârı 5,28 milyar TL'ye çıktı. İşletme faaliyetlerinden 8,37 milyar TL nakit üretildi; bu, muhasebe kârının havada kalmadığını gösteriyor.

Ama ucuzluk başka şeydir, iyi şirket başka şeydir. 21 Mayıs 2026 piyasa verisine göre hisse 527,50 TL'den, şirket yaklaşık 176,19 milyar TL piyasa değerinden işlem görüyor. Bu, 2025 ana ortaklık kârına göre yaklaşık 33,4 F/K, nakit ve finansal borçlar netlendiğinde yaklaşık 15,7 FD/FAVÖK ve ana ortaklık özkaynağına göre 5,9 PD/DD demek. Bu çarpanlar, "gübre şirketi toparlandı" cümlesinden fazlasını istiyor.

Piyasanın peşin ödediği büyüme
GöstergeDeğer
Hisse fiyatı527,50 TL
Piyasa değeri176,19 mlr TL
Ana ortaklık net kârı5,28 mlr TL
F/K33,4x
FD/FAVÖK15,7x
PD / ana ortaklık özkaynağı5,9x

Gübre tarafında makine daha sıradan ve daha kırılgan. 2025'te Türkiye kimyevi gübre pazarı faaliyet raporuna göre 6,2 milyon tona indi ve bir önceki yıla göre %5,8 daraldı. Amonyak, fosforik asit, döviz, enerji ve çiftçi geliri aynı anda masaya oturuyor. Şirket 2025'te satış hacmini %15 artırdı; fakat bu artış, üretim gücünden çok tedarik ve kanal gücüyle geldi. Yarımca'da 3 Temmuz-19 Kasım arasında grev vardı; 140 günlük duruşun ardından toplam üretim %23,9 düştü.

Fabrika değil, kanal
2025 tonaj kimliği
ÖlçüTon
Türkiye gübre üretimi459.706 ton
Türkiye gübre satışı1.798.969 ton
Tedarik edilen gübre ve ham madde1.697.074 ton

Bu yüzden Gübretaş'ın tarla tarafı iki yüzlüdür. Kanal güçlüdür, ama marjlar emtia ve finansman şartlarına açıktır. Şirket neredeyse bütün ham madde ve ticari mal ihtiyacını yurtdışından temin ettiğini, kur ve emtia fiyatı riskini yakından izlediğini söylüyor. Risk notu bunu süslemiyor: savaş, jeopolitik risk, döviz kuru, enerji maliyeti ve finansman koşulları 2026 sektör beklentisinin ana değişkenleri.

Söğüt ise başka bir defter. Maden bölümü 2025'te 1,08 milyar TL yatırım harcaması yaptı. Faz-1 kapasite artışı ve Faz-2 yatırımlarına ilişkin avanslar bilançoda büyüyor. Dönem sonrası, Gübretaş Maden'in 2,0 milyar TL kâr dağıtım önerisi onaylandı. Bunlar hisse için gerçek yukarı yönlü kanıtlardır. Eğer Söğüt 2025 kârını bir zirve değil, kalıcı bir basamak haline getirirse, bugünkü pahalı görünen çarpanlar zamanla yumuşayabilir.

Fakat maden kârı bedelsiz gelmiyor. Finansal raporda Gübretaş Maden için devlet hakkı karşılığı 1,64 milyar TL'ye çıktı. Altın fiyatı, kur, devlet hakkı, yatırım takvimi ve üretim sürekliliği aynı anda çalışmadığında, yatırımcının satın aldığı büyüme hikâyesi hızla çarpan baskısına döner.

Söğüt büyürse hisse nefes alır; Söğüt sadece 2025'i tekrar ederse piyasa fazla erken sevinmiş olur.

Bir de Razi var. Gübretaş, İran'daki Razi Petrochemical'da %48,88 paya sahip; yönetim kurulundaki kontrol nedeniyle Razi konsolide bağlı ortaklık kabul ediliyor. 2025'te Razi satış süreci açıldı, ihale yapıldı, sonra Yönetim Kurulu kararıyla sonlandırıldı; buna rağmen satış niyetinin devam ettiği finansal raporda yazıyor. Bu yüzden Razi varlıkları 16,23 milyar TL, yükümlülükleri 10,09 milyar TL olarak satış amaçlı sınıflandı ve operasyon 619 milyon TL zarar üretti.

Razi sadece satılık bir satır değil, risk dosyasıdır. Finansal rapor, Razi aleyhine fazla gaz kullanımı iddiasıyla açılan davada istinafın 59,38 milyon ABD doları ödemeyi onadığını, Grup'un itiraz ettiğini ve 20 milyon ABD doları karşılık ayırdığını anlatıyor. Dönem sonrasında İran'daki çatışmalar nedeniyle Razi tesislerinde elektrik ünitelerinde hasar oluştuğu ve üretimin geçici durduğu açıklandı. Aynı not, İran Riyali'ndeki NIMA kur dalgalanmasının etkisinin güvenilir biçimde tahmin edilemediğini söylüyor.

Bu dosyanın iyi tarafı, piyasanın değerinin büyük bölümünü zaten Razi'ye vermiyor gibi görünmesidir. Kötü tarafı ise, satılacak varlığın değerini belirlemek kolay değilken, riskinin çok somut olmasıdır.

Gübretaş'ın yönetim ve mülkiyet tarafında da sade bir halka açıklık hikâyesi yok. Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği %78,73 payla hakim ortak. 2025'te Tarım Kredi Kooperatifleri'ne mal ve hizmet satışları 39,65 milyar TL oldu; yıl sonunda ilişkili taraflardan ticari alacak 4,81 milyar TL idi. Finansal risk notu, ana ortak TKK'ya yapılan satışlardan teminat alınmadığını açıkça belirtir. Bu, kötü niyet demek değildir; ama azınlık yatırımcısı için kanalın hem müşteri hem hakim ortak ekosistemi olduğu anlamına gelir.

Ucuzluk tuzağı olabilecek üç dosya
DosyaKaynaklı veri
RaziSatış amaçlı sınıflanan 16,23 mlr TL varlık, 10,09 mlr TL yükümlülük; 619 mn TL zarar
İlişkili taraf kanalıTarım Kredi Kooperatifleri'ne 39,65 mlr TL satış; 4,81 mlr TL alacak
Maden yükü1,64 mlr TL devlet hakkı karşılığı; 1,08 mlr TL 2025 maden yatırımı
Hukuki/jeopolitik riskRazi gaz davasında 20 mn ABD doları karşılık; dönem sonrası İran üretim duruşu ve kur belirsizliği

Değerleme köprüsü burada sertleşiyor. Gübretaş'ın 176,19 milyar TL piyasa değerinden, yurtiçi gübre bölümüne 2025 kârının 8 katı gibi cömert olmayan ama makul bir değer biçersek yaklaşık 14,8 milyar TL çıkar. Razi'yi hiçbir iskonto uygulamadan 6,14 milyar TL net varlığıyla sayarsak, piyasanın geriye kalan yaklaşık 155,2 milyar TL'yi Söğüt'e verdiği görülür. Bu da 2025 yurtiçi maden kârının yaklaşık 17,7 katıdır.

Razi'yi sıfıra indirirseniz, Söğüt'e yüklenen değer daha da yükselir: yaklaşık 161,4 milyar TL, yani 2025 maden kârının 18,4 katı. Tersi yönde, Söğüt'e 12 kat kâr, yurtiçi gübreye 8 kat kâr, Razi'ye de tam net varlık değeri verirseniz toplam 126 milyar TL civarında kalırsınız. Daha iyimser bir 15x maden, 10x gübre ve tam Razi değeri yaklaşık 156 milyar TL eder; güncel piyasa değeri hâlâ bunun yaklaşık 20 milyar TL üzerindedir. Bunlar kesin değer değil; piyasanın neye inandığını gösteren bir hassasiyet aynasıdır.

Piyasa, Gübretaş'a gübre çarpanı değil; büyümesi devam edecek bir altın madeni çarpanı veriyor.

Bu yüzden en adil anti-tez şudur: 2025 geriye dönük bakıldığında pahalı görünebilir, ama Söğüt için erken bir yıl olabilir. Faz-2 ilerler, altın fiyatı destek olur, devlet hakkı ve yatırım yükü kontrol altında kalır, Razi temiz bir satışla bilançodan çıkar ve gübre kanalı grev sonrası daha normal bir üretim düzenine dönerse, bugünkü fiyat yüksek değil erken olabilir.

Benim buna itirazım şirketin kalitesine değil, ispat sırasına. Piyasa kanıtlanmış 5,28 milyar TL ana ortaklık kârını değil, henüz birkaç yıl daha sınanması gereken maden ölçeğini fiyatlıyor. Gübre işi güçlü bir kanal, fakat düşük marjlı ve emtia bağımlı. Razi satılık, ama temiz değil. Tarım Kredi kanalı değerli, ama ilişkili taraf yoğunluğu taşıyor. Söğüt etkileyici, ama bugünkü fiyat onun daha büyük bir gelecek yaratmasını şart koşuyor.

Bu hisse, bilanço arayan sakin yatırımcı için değil. Söğüt'ün büyümesini, altın fiyatının desteğini, Razi'nin çözüleceğini ve Tarım Kredi kanalının tahsilat/teminat riskini yönetilebilir gören yatırımcı içindir. Benim değiştireceğim veri de nettir: maden kârının devlet hakkı sonrası 15-16 milyar TL yıllık koşu hızına oturduğunu veya Razi'nin temiz ve değerli bir işlemle çıktığını görürsem, hüküm değişir.

Bugünkü hüküm: Pahalı.

Gübretaş'a bugün ortak olmak, tarladaki gübre şirketini değil, Söğüt'ün henüz tamamı kanıtlanmamış gelecek kârını peşin ödemektir.